 |
| Missie van het Pastoraal Team
|
|
|
 |
|
Enige tijd terug heeft het pastoraal team een schilderij gemaakt. Ieder teamlid overwoog bij zichzelf wat voor hem/haar het meest nabije beeld is van pastoraat. Deze beelden zijn op het onderstaande schilderij weergegeven.

(Klik op de afbeelding voor een groter formaat)
© PT parochieverband Sint Maarten
We zien een groen heuvellandschap, overstraald door de Zon der Gerechtigheid, Jezus Christus. In dit landschap de volgende beelden:
- De vreugdebode, die het goede nieuws komt brengen, komt op gevleugelde voeten aangesneld, in haar handen de banier "van A tot Z", van Austerlitz tot Zeist, maar ook van het begin tot het einde, van alfa tot omega.
- De Goede Herder, die het verloren schaap op de schouders draagt. Op de achtergrond een ongebruikelijke boom in ons heuvelruglandschap, de palmboom, met in de kruin een phoenix, vroegchristelijk beeld van verrijzenis.
- Een bron en een waterstroom, levend water van waaruit wij leven.
- Een vroedvrouw, die een moeder haar kindje aangeeft. Achter haar een mand met boekrollen. Zij helpt om (opnieuw) geboren te laten worden wat leeft in de mens en in de traditie.
- Een poort met een sleutel, want wij zijn steeds op zoek om in die andere, wijdere ruimte te komen: Gods ruimte
Een schilderij in Zwolle... Op een schilderij in Zwolle staat nog:
- Een beker wijn, vreugdedrank, die het hart verheugt.
Op zes manieren wordt verbeeld wat het hart van ons werk is en blijft: "Mensen toeleiden naar de plaats waar de Meester verblijfhoudt (Joh. 1,39-40). Of anders gezegd: het wekken, voeden, versterken,
soms uitdagen en soms behoeden, van het geloven van mensen. En dit is ook de bestaansreden, de functie van de kerk: zichtbaar maken dat de hele mensheid tot gemeenschap met God geroepen is; het geheim, God, aan het licht te brengen in woord en daad: wie God is, wat God is, waar God is, wat echt (eeuwig) leven is.
Op het feit dat de hele mensheid geroepen is en niet alleen de "binnenkerkelijken" baseren wij dat wij niet alleen een missionaire opdracht hebben naar binnen (eigen geloofsgemeenschap), maar ook naar buiten toe (rand-, anders-, niet-kerkelijken).
Overigens geldt die opdracht naar binnen en naar buiten alle christenen: dat wij er zijn als gelovigen zou verschil moeten maken in de wereld. De opdracht van Jezus is zout der aarde en licht der wereld te zijn. Dit alles is wat ons ten diepste bezighoudt, ons doel, ons uitgangspunt, ons criterium, dat wat eenheid en kracht schept in ons werk, dat waar we 'ja' tegen zeggen.
Enige tijd terug heeft het pastoraal team een schilderij gemaakt. Ieder teamlid overwoog bij zichzelf wat voor hem/haar het meest nabije beeld is van pastoraat. Deze beelden zijn op het onderstaande schilderij weergegeven.

(Klik op de afbeelding voor een groter formaat)
© PT parochieverband Sint Maarten
We zien een groen heuvellandschap, overstraald door de Zon der Gerechtigheid, Jezus Christus. In dit landschap de volgende beelden:
- De vreugdebode, die het goede nieuws komt brengen, komt op gevleugelde voeten aangesneld, in haar handen de banier "van A tot Z", van Austerlitz tot Zeist, maar ook van het begin tot het einde, van alfa tot omega.
- De Goede Herder, die het verloren schaap op de schouders draagt. Op de achtergrond een ongebruikelijke boom in ons heuvelruglandschap, de palmboom, met in de kruin een phoenix, vroegchristelijk beeld van verrijzenis.
- Een bron en een waterstroom, levend water van waaruit wij leven.
- Een vroedvrouw, die een moeder haar kindje aangeeft. Achter haar een mand met boekrollen. Zij helpt om (opnieuw) geboren te laten worden wat leeft in de mens en in de traditie.
- Een poort met een sleutel, want wij zijn steeds op zoek om in die andere, wijdere ruimte te komen: Gods ruimte
Een schilderij in Zwolle... Op een schilderij in Zwolle staat nog:
- Een beker wijn, vreugdedrank, die het hart verheugt.
Op zes manieren wordt verbeeld wat het hart van ons werk is en blijft: "Mensen toeleiden naar de plaats waar de Meester verblijfhoudt (Joh. 1,39-40). Of anders gezegd: het wekken, voeden, versterken,
soms uitdagen en soms behoeden, van het geloven van mensen. En dit is ook de bestaansreden, de functie van de kerk: zichtbaar maken dat de hele mensheid tot gemeenschap met God geroepen is; het geheim, God, aan het licht te brengen in woord en daad: wie God is, wat God is, waar God is, wat echt (eeuwig) leven is.
Op het feit dat de hele mensheid geroepen is en niet alleen de "binnenkerkelijken" baseren wij dat wij niet alleen een missionaire opdracht hebben naar binnen (eigen geloofsgemeenschap), maar ook naar buiten toe (rand-, anders-, niet-kerkelijken).
Overigens geldt die opdracht naar binnen en naar buiten alle christenen: dat wij er zijn als gelovigen zou verschil moeten maken in de wereld. De opdracht van Jezus is zout der aarde en licht der wereld te zijn. Dit alles is wat ons ten diepste bezighoudt, ons doel, ons uitgangspunt, ons criterium, dat wat eenheid en kracht schept in ons werk, dat waar we 'ja' tegen zeggen.
|
|
|