|
|
|
|
Dr. H.W.G. Bloem
Pastoor
Profiel: Liturgie
|
|
|
|
|
Drs. P.F. Spiljard
Pastoraal werker en teamleidster
Profiel: Gemeenschapopbouw
|
maandag afwezig
|
Geboren in 1959 in Haarlem, verhuist Nelleke in haar 2e levensjaar naar de Bilt. Daar woont zij inmiddels samen met haar man en twee dochters. Zij studeert pedagogiek in Utrecht met als studiethema “levensbeschouwing en opvoeding” en daarnaast - na een 2-jarige toeleidingscursus voor vrijwilligers in de kerk – M.O-A theologie in Amsterdam.
Zeventien jaar lang werkt ze na haar studie als identiteitsbegeleider / districtscatecheet. Nelleke bewaart goede herinneringen aan die jaren, waarin het zoeken van goede kinderverhalen, het maken van lesmateriaal, gesprekken met leerkrachten en vooral de lessen haar zeer zijn bijgebleven.
Na een korte pauze begint het weer te kriebelen en gaat ze opnieuw in deeltijd studeren. In 2004 studeert ze af in de theologie in Utrecht en sinds twee jaar werkt ze als pastoraal werker - en teamleider - voor het parochieverband Heuvelrug. Over haar motivatie:
Geloven heeft voor mij te maken met de diepte en de zin van het leven van alledag, met alle fijne momenten, maar ook met alle moeilijkheden en tegenstellingen. Hoe leven we het leven? Hoe zoeken we onze weg? Hoe staan we tegenover wat ons overkomt? “Adam, waar ben je?” en “Mens, waar is je broeder” die eerste twee vragen die door God in de bijbel aan de mens gesteld worden, die vragen worden op ieder moment in ons leven aan ons gesteld. Waarbij die broeder uit het verhaal natuurlijk ook een zuster mag zijn. De verhalen uit de bijbel laten ons zulke wezenlijke dingen zien en horen voor ons leven van vandaag. Zo stelt het scheppingverhaal de vraag: kun je het leven dankbaar leven, als iets dat je ontvangen hebt? En kun je de ander zien als mens, die net als ik, van God het leven heeft gekregen? Bijbelverhalen zijn voor mij dus een heel belangrijke inspiratiebron.
Op een schilderij, dat wij met ons pastoraal team gezamenlijk hebben gemaakt, schilderde ik mijn visie op pastor-zijn als “vroedvrouw”: zij helpt (opnieuw) geboren te laten worden wat al in de mens èn in de traditie leeft.
Gemeenschapsopbouw is een bijzonder werkgebied. Je denkt na over de toekomst van de kerk, probeert over de grenzen heen te kijken. Dat onze kerk meer naar buiten gericht raakt en op een belangeloze en betekenisvolle manier aanwezig is in de samenleving, daar sta ik helemaal achter. Liefst samen met andere kerken. Maar ook dat ze nog meer een plek wordt van stilte, die ons ruimte geeft. Van bezinning, verdieping, dromen. Van kritische waakzaamheid, ontmoeting, dialoog en discussie. Van feest, gebed, muziek.
|
| |
C.E.J. van Loon
Diaken
Profiel: Diaconie
Coen van Loon, in 1995 tot diaken gewijd, werkte eerder voor het studentenpastoraat Den Haag en het justitiepastoraat Rotterdam. Eind vorig jaar verhuisde hij naar Driebergen-Rijsenburg en omdat hij bij justitie niet fulltime werkte, vroeg hij de personeelschef van het aartsbisdom Utrecht of er nog werkuren op te vullen waren bij het parochieverband Sint Maarten. Daarop volgde het verzoek of hij niet een volledige baan als diaken wilde. Omdat het basispastoraat hem trok, heeft hij in overleg met zijn vrouw Debbie ‘volmondig ja gezegd’.
|
 |
Drs. F. E. Prinsen
Pastoraal werker
Profiel: Kinder- en Jongerencatechese
|
vrijdag afwezig
|
Frederieke Prinsen, in 1969 geboren te Almelo, en opgegroeid in Twente. Zij woont samen met haar man Remco (1970) en zonen Swen (2007) en Lars (2010) in Amersfoort. Na de Havo ging zij naar de kunstacademie in Kampen. Daar studeerde ze in 1993 af als beeldend kunstenaar, met als specialisatie keramiek. Omdat er niet veel te verdienen viel in dat vakgebied ging ze op zoek naar een ‘broodbaan’. In eerste instantie was dat vooral veel schoonmaak- en fabriekswerk. Na een tijdje kwam ze - steed via uitzendbureau's - terecht in de tuinbouw: komkommers plukken en sorteren. Daar heeft ze langere tijd gewerkt. In de paaswake van 1995 werd zij opgenomen in de RK-kerk en sindsdien is ze als vrijwilliger actief geweest. Vanuit dat vrijwilligerswerk ontstond ook het idee om theologie te gaan studeren, ook omdat de studie haar erg boeide. Van 1999 tot januari 2005 studeerde zij theologie aan de KTU. Van 2005 tot 2008 was zij werkzaam in het parochieverband IJsselvallei. Over haar motivatie:
Van huis uit ben ik synodaal gereformeerd opgevoed. Tijdens mijn kunstacademiestudie was ik niet zo bezig met kerk en geloof. Maar na mijn afstuderen begon ik toch behoefte te voelen weer actief met kerk en geloof bezig te willen zijn. Ik begon te voelen dat een belangrijke laag in mijn leven ontbrak. Alleen kon ik in de protestante kerk mijn draai niet goed vinden. De nadruk ligt daar meer op de – vaak verstandelijke – omgang met het Woord, en veel minder op het ervaren van het mysterie dat God voor ons mensen is. In de katholieke rituelen en liturgie is daar naar mijn gevoel meer ruimte voor. Al zoekende kwam ik in een viering van de RK-kerk in Kampen terecht en daar ben ik gebleven. In de RK-kerk vond ik het geestelijke dak boven mijn hoofd om onder te wonen en te leven en te werken en te bidden, elke dag.
|
|
|
Dr. H.W.G. Bloem
Pastoor
Profiel: Liturgie
|
|
|
|
|
Drs. P.F. Spiljard
Pastoraal werker en teamleidster
Profiel: Gemeenschapopbouw
|
maandag afwezig
|
Geboren in 1959 in Haarlem, verhuist Nelleke in haar 2e levensjaar naar de Bilt. Daar woont zij inmiddels samen met haar man en twee dochters. Zij studeert pedagogiek in Utrecht met als studiethema “levensbeschouwing en opvoeding” en daarnaast - na een 2-jarige toeleidingscursus voor vrijwilligers in de kerk – M.O-A theologie in Amsterdam.
Zeventien jaar lang werkt ze na haar studie als identiteitsbegeleider / districtscatecheet. Nelleke bewaart goede herinneringen aan die jaren, waarin het zoeken van goede kinderverhalen, het maken van lesmateriaal, gesprekken met leerkrachten en vooral de lessen haar zeer zijn bijgebleven.
Na een korte pauze begint het weer te kriebelen en gaat ze opnieuw in deeltijd studeren. In 2004 studeert ze af in de theologie in Utrecht en sinds twee jaar werkt ze als pastoraal werker - en teamleider - voor het parochieverband Heuvelrug. Over haar motivatie:
Geloven heeft voor mij te maken met de diepte en de zin van het leven van alledag, met alle fijne momenten, maar ook met alle moeilijkheden en tegenstellingen. Hoe leven we het leven? Hoe zoeken we onze weg? Hoe staan we tegenover wat ons overkomt? “Adam, waar ben je?” en “Mens, waar is je broeder” die eerste twee vragen die door God in de bijbel aan de mens gesteld worden, die vragen worden op ieder moment in ons leven aan ons gesteld. Waarbij die broeder uit het verhaal natuurlijk ook een zuster mag zijn. De verhalen uit de bijbel laten ons zulke wezenlijke dingen zien en horen voor ons leven van vandaag. Zo stelt het scheppingverhaal de vraag: kun je het leven dankbaar leven, als iets dat je ontvangen hebt? En kun je de ander zien als mens, die net als ik, van God het leven heeft gekregen? Bijbelverhalen zijn voor mij dus een heel belangrijke inspiratiebron.
Op een schilderij, dat wij met ons pastoraal team gezamenlijk hebben gemaakt, schilderde ik mijn visie op pastor-zijn als “vroedvrouw”: zij helpt (opnieuw) geboren te laten worden wat al in de mens èn in de traditie leeft.
Gemeenschapsopbouw is een bijzonder werkgebied. Je denkt na over de toekomst van de kerk, probeert over de grenzen heen te kijken. Dat onze kerk meer naar buiten gericht raakt en op een belangeloze en betekenisvolle manier aanwezig is in de samenleving, daar sta ik helemaal achter. Liefst samen met andere kerken. Maar ook dat ze nog meer een plek wordt van stilte, die ons ruimte geeft. Van bezinning, verdieping, dromen. Van kritische waakzaamheid, ontmoeting, dialoog en discussie. Van feest, gebed, muziek.
|
| |
C.E.J. van Loon
Diaken
Profiel: Diaconie
Coen van Loon, in 1995 tot diaken gewijd, werkte eerder voor het studentenpastoraat Den Haag en het justitiepastoraat Rotterdam. Eind vorig jaar verhuisde hij naar Driebergen-Rijsenburg en omdat hij bij justitie niet fulltime werkte, vroeg hij de personeelschef van het aartsbisdom Utrecht of er nog werkuren op te vullen waren bij het parochieverband Sint Maarten. Daarop volgde het verzoek of hij niet een volledige baan als diaken wilde. Omdat het basispastoraat hem trok, heeft hij in overleg met zijn vrouw Debbie ‘volmondig ja gezegd’.
|
| |
Drs. F. E. Prinsen
Pastoraal werker
Profiel: Kinder- en Jongerencatechese
|
vrijdag afwezig
|
Frederieke Prinsen, in 1969 geboren te Almelo, en opgegroeid in Twente. Zij woont samen met haar man Remco (1970) en zonen Swen (2007) en Lars (2010) in Amersfoort. Na de Havo ging zij naar de kunstacademie in Kampen. Daar studeerde ze in 1993 af als beeldend kunstenaar, met als specialisatie keramiek. Omdat er niet veel te verdienen viel in dat vakgebied ging ze op zoek naar een ‘broodbaan’. In eerste instantie was dat vooral veel schoonmaak- en fabriekswerk. Na een tijdje kwam ze - steed via uitzendbureau's - terecht in de tuinbouw: komkommers plukken en sorteren. Daar heeft ze langere tijd gewerkt. In de paaswake van 1995 werd zij opgenomen in de RK-kerk en sindsdien is ze als vrijwilliger actief geweest. Vanuit dat vrijwilligerswerk ontstond ook het idee om theologie te gaan studeren, ook omdat de studie haar erg boeide. Van 1999 tot januari 2005 studeerde zij theologie aan de KTU. Van 2005 tot 2008 was zij werkzaam in het parochieverband IJsselvallei. Over haar motivatie:
Van huis uit ben ik synodaal gereformeerd opgevoed. Tijdens mijn kunstacademiestudie was ik niet zo bezig met kerk en geloof. Maar na mijn afstuderen begon ik toch behoefte te voelen weer actief met kerk en geloof bezig te willen zijn. Ik begon te voelen dat een belangrijke laag in mijn leven ontbrak. Alleen kon ik in de protestante kerk mijn draai niet goed vinden. De nadruk ligt daar meer op de – vaak verstandelijke – omgang met het Woord, en veel minder op het ervaren van het mysterie dat God voor ons mensen is. In de katholieke rituelen en liturgie is daar naar mijn gevoel meer ruimte voor. Al zoekende kwam ik in een viering van de RK-kerk in Kampen terecht en daar ben ik gebleven. In de RK-kerk vond ik het geestelijke dak boven mijn hoofd om onder te wonen en te leven en te werken en te bidden, elke dag.
|
|
 |
|