Blogs van de week

Blogs van de week

De blogs van deze week gaan over Witte Donderdag, Goede Vrijdag en de Paaswake. Over ‘Sant’Egidio’, ‘De kleine Prins’, ‘opgewekt’ en ‘verrijzenis’.

Witte Donderdag
De gemeenschap van Sant’Egidio ontstond in 1968 in Rome op initiatief van een 18-jarige student, Andrea Riccardi. Met een groep vrienden wilde hij naar het evangelie luisteren en het beleven. Die twee polen waren belangrijk: enerzijds naar het Evangelie luisteren, én anderzijds het Evangelie beleven, in praktijk brengen. Je zou kunnen denken aan de twee Bijbelverhalen van Witte Donderdag:
1) De maaltijd des Heren;
2) Het voeten wassen van elkaar.
Of, in andere termen, je voeden met Christus én Hem naar buiten brengen. Andrea Riccardi had daarbij de christelijke gemeenschappen van het eerste uur en de figuur van Franciscus van Assisi voor ogen.
Vanaf het begin gingen die studenten in de barakkenwijken in de periferie van Rome de armen opzoeken, kinderen helpen met hun schoolwerk en kwamen ze wekelijks samen om te luisteren naar het Evangelie en te bidden in het kerkje Sant’Egidio in Trastevere, – vandaar hun naam.
De Josephclub van onze parochie is daar op bezoek geweest en heeft zich daar laten inspireren. Behalve in Rome zelf vind je ook in Antwerpen (Hilde Kieboom is de drijfkracht erachter) en voorzichtig in verschillende Nederlandse parochies gemeenschappen van Sant’Egidio.


Goede Vrijdag
Kwetsbare liefde. ‘Bij Jezus’ kruis stonden zijn moeder en haar zuster Maria, de vrouw van Klopas  en Maria Magdalena’ (Johannes 19.25). Het fascineert me dat Johannes schrijft ‘zijn moeder’ en niet, volgens ’t geboorteregister, ‘Maria’. Zo heet ze wel, maar ze staat er als ‘zijn moeder’. Het is haar zoon die daar hangt.  Ze zegt niks! Jezus praat, misschien wel om haar een beetje gerust te stellen, door over haar toekomst te beginnen, maar zij zegt niks. Wat moet een moeder ook zeggen op zo’n moment. Maar ze is er! Ongelooflijk. Anderen zijn blijkbaar al weg, ze konden het niet aanzien. Zijn moeder blijft bij haar zoon. Ik moest denken aan ‘De kleine prins’ van A. de S. Exupéry: “Vaarwel”, zei de vos. “Dit is mijn geheim, het is heel eenvoudig: alleen met het hart kun je goed zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.” “Voor de ogen is het wezenlijke onzichtbaar”, herhaalde de kleine prins, om het goed te onthouden.


Paaswake
Het verhaal gaat dat Godfried Bomans op zijn grafsteen wilde: “Hier ligt een opgewekt mens”. Een mooie vondst en woordspel met het woordje ‘opgewekt’. Een woord ook dat ‘opwekken’, ‘verrijzenis’ met het Leven verbindt en niet alleen met de dood. Als de vrouwen bij het graf komen, worden ze vandaar weer weggestuurd: “Hier is ie niet! Wat zoek je de Levende bij de doden?” En als ze later ervaren dat hij onder hen leeft – en dat ervaren de vrouwen als ze ‘vol angst en met grote vreugde’ van het graf weggaan, ervaren de Emmaüsgangers: Brandde ons hart niet…, ervaren de leerlingen als hij zomaar in hun midden staat en zegt “Vrede zij U”, ervaren de leerlingen nadat ze het eerst van blijdschap nog niet konden geloven, ervaart Paulus op zijn weg naar Damascus…… – dan gaat Hij voor hen leven.  Zalig Pasen.

Henk Bloem, pastor

2018-04-25T12:00:11+00:0028 maart, 2018|Nieuws|

Wij maken gebruik van cookies om je een zo goed mogelijke ervaring op onze website te geven. Om jouw voorkeur te registeren moet jouw browser cookies accepteren. Meer informatie over ons beleid en het instellen van cookies kun je in onze privacy- en cookieverklaring vinden. Als je gebruik maakt van onze website zonder je voorkeur aan te geven registreren we alleen functionele cookies.