De blogs van deze week hebben als thema dat het belangrijk is dat je kunt vergeven wat de ander je heeft aangedaan.

 

Doordenkertjes bij Joh. 8.1-11
Jezus of de Joodse leiders. Farizeeën en Schriftgeleerden zijn overtuigd dat zij het bij het goede eind hebben, dat zij de wet van Mozes vervullen, dat zij de echte joden zijn die naar de Wet van Mozes leven.

D. Sölle, Fantasie en Gehoorzaamheid:
“Wij leven in een tijd waarin het geloof in Christus het meest bedreigd wordt door diegenen die het zorgvuldig willen bewaren.”

Anonymus: “Ook al is er nog zoveel verkeerds…, als je wilt is er ook altijd iets goeds te zien. Kapotte klokken geven tweemaal per dag de juiste tijd aan. En problemen en mislukking hebben geen plaats in een systeem waarin alles moet gebeuren met de precisie van een klok.”

Anonymus: “Wij durven wel de tweede of derde steen te gooien. Want ‘zij zijn begonnen’ en ‘ze deden het allemaal’. Maar de eerste??”

A. Herzberg: “Recht zonder genade is geen recht, maar onrecht. En genade zonder recht is geen genade maar willekeur.”

Het lied van Cornelis Vreeswijk, ‘De nozem en de non’, van 1968 – u kunt het hele lied vinden op Google. (Te lang om hier te plaatsen.) Het is een mooie parallel bij de lezing van Johannes. In dat lied staan de wettische, politionele regels:
“Want ze liepen namelijk zomaar in het gras
en de politie zei dat dat verboden was
dat het gras verboden was.”

Vergeving.
L. Baeck, schrijft in 1945:
‘Ik krijg kippenvel als voormalige Poolse KZ-gevangenen aan Duitsers schrijven: “Jullie hebben ons onze waardigheid als mens teruggegeven.” Kippenvel, als de slachtoffers de daders kunnen vergeven. Misschien denk je ook aan mevr. Hein, of aan de Franse vader wiens vrouw vermoord werd bij de terroristische schietpartij in Parijs, of misschien heb je ‘t zelf meegemaakt.’

Henk Bloem, pastor

Meer verdieping in de lezingen van komende zondag: lees hier