De blogs van deze week gaan over de idee dat je niet alleen aan jezelf moet denken, maar ook aan de ander, aan ‘wij’.

 

Sinds enkele jaren rukt vanuit Zuid-Europa de buxusmot op. Larven vreten de struiken leeg. Natuurlijke vijanden en bestrijdingsmiddelen zijn er nog niet.
Dus moeten we het dit jaar misschien anders vieren. Takken van de boom trekken? Mag niet!! Kleren op de grond? Gooi de rooie loper uit? … wat dan ook, als je er maar mee kunt zwaaien? Mooi toch om zo die intocht te vieren.

Etty Hillesum wilde niet onderduiken:” ik blijf bij mijn volk. Probeer er niet onderuit te komen.” Ze schrijft “iedereen is op dit moment bezig iets voor zichzelf te doen om er onderuit te komen, verdringt zich om dat ene stukje drijfhout op die eindeloze oceaan na de schipbreuk”.
Is een parallel met Lukas 23.35-40 ver gezocht? Daar dagen 1) de leiders van het volk 2) soldaten 3) een van de medegekruisigden hem uit: Red dan jezelf (en ons)

Wat zullen we vandaag eten?
Wat zullen we vandaag drinken ?
Wat zullen we vandaag roken ?
Waarmee moeten we ons schoonwassen
Waarmee moeten we ons vermaken
waarmee kunnen we de buren de ogen uitsteken?
Wat is het mooiste
wat is het grootste
wat is het goedkoopste
wat is het beste?
Van behoefte naar verlangen is één stap
van verlangen naar begeerte een tweede
van begeerte naar nieuwe behoeften een derde.
Gerrit Kouwenaar

“De besten onder jullie zijn diegenen die het meest nuttig zijn voor anderen. De belangrijkste vraag is dan ook: wat draag jij bij aan een beter samenleving?”

Wie dient, denkt niet alleen in ‘ik’
Wie dient denkt niet alleen in; ‘zij’
Wie dient denkt ook in ‘wij’
Daar begin de overwinning op het onrecht
(Van Uhm, wiens zoon sneuvelde in Afghanistan)

“Het christelijk geloof heeft altijd het beste gefunctioneerd in samenlevingen waarin niet christenen de macht hadden. De basis van het christendom ligt niet in politieke macht, maar in een rol als underdog”
E.Klei, R. v. Mulligen, ‘Van God los’, Nieuw Amsterdam.

De Werkster
zij kent de onderkant van kast en ledikant
ruwhouten planken en vergeten kieren
want zij behoort al kruipend tot de dieren
die voortbewegen op hun voet en hand

Zij heeft zich zelve aan de vloer verpand
om deze voor de voeten te versieren
van dichters, predikanten , kruidenieren
want er is onderscheid van rang en stand.

God zal haar eenmaal op Zijn bodem vinden
gaande de gouden straten naar Zijn troon
al slaande met de stoffer op het blik.

Symbolen worden tot cimbalen in de
ure des doods – en zie, haar lot ten hoon
zijn daar de dominee, de bakker en de frik.
Gerrit Achterberg

Henk Bloem, pastor

Meer verdieping in de lezingen van komende zondag: lees hier