Pastor Henk Bloem is onlangs geopereerd aan zijn knie. Hij bedankt iedereen voor de kaarten en goede wensen, en stuurde bijgaand verslag van zijn revalidatie:

27 juli ben ik geopereerd, nog geen 2 weken terug. Veel te kort om al iets te zeggen over verloop of afloop .Maar in dit huis (Het fraterhuis aan de Schorteldoeksteeg in Zeist) en deze communiteit gaat het ook niet alleen om verpleging of verzorging. Ik hoor vrouwen en mannen die hier werken zeggen: “de sfeer is  anders”. Ik hoor ze zeggen dat ze hier graag zijn, ook al wordt het steeds zwaarder om tegen ieder steeds uit te stralen en te zeggen :” Jij, en dan klinkt de voornaam- hoort bij ons, jij woont hier, slaapt hier, we laten je niet vallen”.
Het fraterhuis is geen ‘normaal’  verplegings- of verzorgingshuis met een gesloten afdeling.  Hoe moeilijk soms ook, de intentie is om iedereen die altijd binnen deze gemeenschap geleefd en gewerkt heeft, binnen diezelfde gemeenschap een goede oude dag te bieden. Dat vraagt soms veel blijmoedigheid, dienstbaarheid, aandacht en geduld, zowel aan de gevende als de ontvangende kant. Maar afvalputjes zijn er niet. God kent geen afvalputjes.

En  kort geleden hoorde ik Thomas Halik zeggen: “Optimisme is een gebrek aan informatie. Hoop is anders. Het lacht de problemen niet weg, doet niet of er niets aan de hand is, maar blijft geloven in de Godswaarde van ieder mens”. (Zoiets ongeveer)

Zondag j.l. heb ik de Eucharistie meegevierd hier in de kapel. Met rollator en al. Na afloop schoten enkelen mij aan :” Gaat het goed? De revalidatie? Dat je nu al kunt staan en lopen! En ga je binnenkort ook hier in de kapel weer voor?”  Waarop ik zei: “Nou, voorlopig niet, denk ik. Nu gaat de knie voor..”