Henk Bloem kreeg deze dagen een Paasbrief van Massimo Grilli, een vriend en collega uit Rome. Hij spreekt over de coronacrisis en verbindt dat met de bijbel. Uitgaande van zijn Paasbrief neemt Henk Bloem zijn bijbelgroep en ook ons deze Goede Week mee op weg naar Pasen.

“Is het toeval”, vraagt een vriend die in Rome les geeft aan de Gregoriana, dat op het moment dat Jezus sterft, het voorhangsel van de tempel in tweeën scheurt  en de romeinse officier (een ongelovige) en zijn adjudanten zeggen: “Werkelijk, hij was de Zoon van God.”  De tempel is dus niet langer symbool van de ontmoeting met God, maar de gekruisigde en de gekruisigden. Vlak voordat het lijdensverhaal van Jezus begint verhaalt Matheus dat het de gekruisigde is die honger heeft, dorst heeft, ziek is, in het gevang zit: Ik had honger en jullie hebben mij te eten gegeven, ik was ziek en jullie hebben me bezocht, ik was..…

We waren zo gewend aan de Goede Week als hoogtepunt in het kerkelijk jaar, dat we vergeten dat dat bijna allemaal latere aangroeisels zijn. In het begin was het niet zo. Jezus’ leerlingen, de christenen van de eerste eeuwen, ze kenden niet de heiligdommen, de riten , de geestelijke stand, de bedevaarte , de wonderen, de vijf geboden van de heilige kerk……. De maatregelen van dit moment nodigen ons uit om te bedenken waar het werkelijk om gaat. Nodigen ons uit om Gods Woord weer te ontdekken, om God in mensen en vooral in gekruisigde mensen te ontmoeten. M. Grilli citeert in zijn Paasbrief de dichteres Candiani:

We zijn ons niet eens bewust van onze lichamen
Hoe kunnen we dan die van anderen voelen?
We voelen het niet eens als hij naast ons huivert
als hij angst heeft
als hij zich beledigd of beschadigd voelt.
Misschien leert die anderhalve meter ons dat

(Dit was de eerste bijdrage. Nieuwe berichten kunt u deze week vinden op de website onder ‘Coronavirus, bemoedinging en inspiratie’.