Notities bij de lezingen van deze zondag, Pinksteren, het feest van de uitstorting van de Heilige Geest. Wat betekent dat voor ons?

Inspiratie
In het parochiemagazine van de HH.Franciscus en Clara van mei-juni 2021 vertellen parochianen wat hen inspireert. Sommigen denken er voor het eerst over na: Wat is eigenlijk inspiratie en waar haal ik het vandaan? Inspiratie? Dat komt van ‘inspirare’, de geest (= spiritus) inblazen. Een schrijft: Ik krijg inspiratie van
Mooie mensen die naast mij staan; familie, vrienden, collega’s, buren.
– Kinderen. Laat je verrassen door de inventiviteit en creativiteit van kinderen. Kijk als kinderen, leer je weer verwonderen.
– Muziek. Ik kan genieten van mensen die vol passie muziek maken of van teksten die me raken.
– Natuur, seizoenen, de eerste zonnestralen, verse sneeuw, herfstbomen, bloemen, regenboog.
– Goed boek, boeken met tekstjes en versjes, Toon Hermans, kinderboeken.
– Inspirerende (heb je dat woord weer!) films: Intouchable, The King’s Speech, Hachi, A Dog’s Tale.
– Kaartje door de brievenbus—een fijne wandeling.
Keuzes genoeg om ge-INSPIREERD te raken!

Aandrang Gods
Wiel Logister noemt Gods Geest “de aandrang Gods”. Bij alle ongrijpbaarheid en onduidelijkheid rondom het woord ‘geest’ is dit een heel treffend woord, aandrang Gods. De geloofsbelijdenis zou kunnen luiden: “Ik geloof in de aandrang Gods, in de kerk die soms zo klein en schuldig, is, maar toch ook ùw kerk. Ik geloof in gemeenschap van heiligen, in vergeving van wat doodt en afbreekt en in Leven dat de dood overleeft. Amen.”

Pneuma
…Geest, Adem, Wind. In Bijbels Grieks heten ze alle drie: PNEUMA (pneumatisch is het bijvoeglijk naamwoord). Een passend woord. Want ‘pneuma’ zie je niet. Je ziet de zeilen van een boot bollen, je ziet bomen geteisterd worden door de wind, je ziet…maar pneuma zelf, zie je niet. Je ziet dat ze er is, maar je ziet haar niet.

De wind waait hard: je ziet de bomen neerbuigen.
Je ziet de boten vooruitgaan,
Maar de wind zelf, die zie je niet.
De wind blaast zachtjes: hij speelt in je haren,
hij droogt het linnen op de waslijn,
Maar de wind zelf, die zie je niet.
Heer, ik zie je niet,
Maar je bent mijn levensadem.

Ik citeer couplet 3 uit “Hersensschatzi komm” van K. Michel:
En ik moet denken aan de boomwortels
die op allerlei plaatsen in de stad mijn tegels
en zelfs het asfalt omhoog drukken in grillige drempels
die je tijdens het fietsen doen schrikken
scheuren in het wegdek die een glimp tonen
van iets dat krachtig naar adem snakt

Paulus schrijft in Galaten 6:22: “De vrucht van de geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, vertrouwen zachtmoedigheid zelfbeheersing.” Als je dit leest, denk je dat de Geest dus bij al het goede betrokken is.
Er zijn ook opsommingen van de gaven van de geest. De Willibrordvertaling zegt dat het daarbij gaat om speciale gaven van de Geest die in de eerste gemeenten een tastbare manifestatie van de tegenwoordigheid en werking van Christus’ Geest waren en die hebben bijgedragen aan de verspreiding van het christendom. Zie ook:1 Korinthe 12:4-11, 28-31, Romeinen 12:4-8 en Efeze 4:11-13. Zoek deze teksten maar eens op in de Bijbel, dan wordt  dit stukje ook niet zo lang!

De heilige Geest lijkt soms het stiefkindje; komt steeds op de derde plaats, steeds achteraan. Bij het kruisteken, bij de geloofsbelijdenis, in het kerkelijk jaar. Maar de heilige Geest is ook het zout in de pap – zit overal doorheen. En zo niet dan blijft er niet veel over, zeker geen leven en geen vurigheid, geen begeestering. Bij Jezus wordt de Geest niet pas aan het eind van zijn leven (denk aan Lucas 23:46: “Vader in uw handen geef ik mijn Geest”) maar al vanaf het begin genoemd.
Zie Matteüs 1:18, 20
Zie Marcus 1:8,10-12
Zie Lucas 1:15,35
Zie Johannes 19:30 waarbij het dubbelzinnige: “Hij gáf de Geest.”

En dan is het Meimaand – is het Pinksteren.
Een klein teken maar
Het is een klein teken maar, een beetje onbeholpen:
We breken wat brood, een hapje voor iedere mond,
terwijl we het zelf niet kunnen:
Brood zijn voor deze aarde, voor alle mensen wereldwijd
Die hongerlijden naar vrede en gerechtigheid.

Het kleine teken van Jezus van Nazareth
Die het wel gedurfd heeft en zelf brood geworden is
Voor mensen allerwegen:
Een gebroken leven dat sterker was dan de dood.

In de schaduw van zijn verhaal
willen wij nadoen wat Hij heeft gedaan:
brood delen op zoek naar zijn weg
want zo worden wij het lichaam van Jezus.

Henk Bloem, pastor

Meer verdieping in de lezingen van komende zondag: lees hier.