Enkele  notities ter overdenking bij de lezingen van deze week.

Ik heb reeds vaak met je gesproken.
Hier krijg je nu je ‘vitaminen’ op papier.
Ik weet heel goed dat men niet altijd helpen kan
met een paar mooie woorden.
Maar een ding weet ik,
een woord, dat het hart raakt,
verandert het hart.
Als je verdriet hebt kan een woord
een gebeurtenis zijn,
een stuk brood voor een nieuwe start
een ster die uit de hemel valt.
(anoniem)

Als Jezus zegt: “Ik ben de levende—het levende brood”, zegt hij méér dan “Ik ben in leven”. Dat zou ook alleen vegeteren kunnen zijn. Dan ben je wel in leven, maar je hebt geen leven. Wij verbinden ‘leven’ veelal met kwaliteit van in leven zijn –anders hoeft het niet meer. Dan lijkt in-leven-blijven toch het belangrijkste! Of niet?

Je zit en denkt je in
dat het er niet toe doet
hoe je zal zitten eens
als stem heeft wat nu zwijgt.
(Chr. J. van Geel)

Wie weet er een schuilplaats
waar ik even in mijn eentje
stiekempjes naar toe kan gaan
voor een pas op de plaats
Daarna zet ik mijn beste beentje
voor, en ga ertegenaan.
(G. Minnesma)

“De wereld wordt geëxploiteerd tot meerdere eer en glorie van de mens en niet van God. De menselijke macht wordt een doel op zich. De dingen (van de wereld)vworden niet gebruikt, maar opgebruikt en vernietigd. Mensen zijn niet langer arbeiders en ‘scheppers’ maar productiemiddelen, instrumenten voor winst. Het uiterste gevolg van dit proces van degeneratie wordt bereikt wanneer alle menselijke vermogens worden gericht op verspilling, beroving en vernietiging, en de maatschappij is gericht niet alleen tegen God, maar tegen de meest fundamentele belangen van de mens zelf.”
(Abdij Berne)

Meer verdieping in de lezingen van komende zondag lees je hier.