Advent = aankomst. Het woord slaat dus niet op de tijd voor Kerst, maar op Jezus’ komst met Kerst. Lichtje na lichtje groeien we ernaar toe. Zeist kent de 7e dags Adventisten. Hun gemeenteblad heet grappig: ADVENTJE!
In het steegje achter ons huis is het donker. Beetje spookachtig. Men wil voorzieningen treffen dat er steeds licht aangaat als je er langs fietst. Dat voelt veel veiliger. Een verschil van dag en nacht. De Adventsliturgie doet 4 weken over deze overgang van Donker naar Licht; maar dat gaat over een ander Licht en Donker.

Een Nieuw Liturgisch jaar: Mattheus = A
Vanaf de 1e Advent beginnen we een nieuw liturgisch jaar: Het A-jaar waarin we met de ogen van Mattheus naar Jezus en zijn tijd(genoten) kijken. Dat is anders dan Marcus, Lucas of Johannes of Paulus. Ieder heeft zijn eigen venster, eigen interpretatie en eigen visioen over Jezus, zijn komst en onze toekomst. Dit jaar proberen we te kijken met de ogen van Mattheus.

Er zijn 4 wachtenden voor U
In onderstaand gedicht vraagt de dichter M. Vasalis aandacht voor de waarde van (af)wachten. (zie: regel 1 & 4). Het zet een zee van tijd om in minuten (regel 3 & 7) en ogenblik (regel 5) – Bijbels gezegd: zet de chronos (= de tijd, vandaar:chronologie) om in kairos (= de dag, het uur, het ogenblik waar het Evangelie van de eerste zondag van spreekt. Best wonderlijk dat zoiets als ‘kairologie’ bij ons niet bestaat).

EB
Ik trek mij terug en wacht
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedere minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door het ogenblik.
Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
M. Vasalis


Af-…, Ver-…, Wachten.

Het was in de 70-tiger jaren dat we in Israel bij Engeddi op een bus wachtten. We stonden al bijna een half uur bij de halte, er kwamen steeds meer mensen bij, maar geen bus. We vroegen iemand; “Weet u wanneer de bus precies komt?” “Jawel”, zei hij, “vandaag”. En wij liepen maar op onze horloges te kijken!

Er is: wachtenIk wacht op een pakje. Daar is geduld voor nodig: “Ik wacht al vanaf…”
Er is: afwachten – daar zit iets negatiefs in. “Je moet maar afwachten of dat gebeurt”
Er is: verwachten – de inhoud, de persoon telt mee. Er is een zekere spanning.


WAAKZAAMHEID

Geef niet mee maar heers
verweer je tegen de stilte
de kou de stilstand de leegte

Geef niet mee verbreek
het woord dat de dood bezegelt
ontken de zwarte kern

gons van ongeloof ontvonk
van tastbaar leven
vloek ja tegen het vroomste nee

verdoof niet geef je niet over
geef niet mee
Ellen van Warmond

.