Als wijkinloophuizen van de Stichting Kerk en Samenleving bevinden wij ons een beetje aan de rand van het kerkelijke landschap. Weliswaar opgericht en ruimhartig ondersteund door een aantal Zeister kerken, kun je aan onze activiteiten en ‘toegangsbeleid’ niet direct merken dat wij namens de kerken werken. Bij ons is iedereen welkom, ongeacht achtergrond, levensbeschouwelijke overtuiging of leefomstandigheden.

Dat betekent dat er een bonte verzameling mensen in de inloophuizen binnenkomt: van mensen die elk geloof in ‘iets’ of ‘iemand’ afwijzen, tot zoekers naar iets dat past, tot rotsvast gelovende christenen of moslims. Met iedereen willen we graag in gesprek gaan over wat mensen beweegt, gaande houdt, troost en bemoediging geeft. Zelf dragen we (dus) niet actief onze geloofsovertuiging uit, maar natuurlijk doen we ons werk wel degelijk vanúit onze eigen levensovertuiging. En wie daarnaar vraagt, kan dat zéker ook te horen krijgen.

Vooral in wát wij doen en in de manier waaróp zie je dus wat ons beweegt. En één inspiratie is het zinnetje dat de titel is: Dit is óók mijn lichaam. Het lichaam van Christus: dat zijn niet alleen de gelovigen die elke zondag trouw naar de kerk gaan en ook in hun dagelijkse leven blijk geven van hun geloofsinspiratie. Het lichaam van Christus: dat zijn misschien óók de mensen die zelden of nooit een kerk van binnen zien; die geen ruimte in het hoofd hebben om zich met de hogere zaken van het leven bezig te houden. Domweg omdat ze voortdurend bezig zijn met overleven: met het aanvragen van een uitkering, met het behouden of krijgen van een dak boven hun hoofd, wat meubels in hun woning, het aanvragen en ophalen van een pakket bij de Voedselbank, het bedenken wat ze nu weer met zo’n hele lege en eenzame dag moeten doen…

Ook deze mensen horen bij het lichaam van Christus; zij horen bij ons, bij ons als kerken. Immers: God maakt geen onderscheid in hoe geslaagd je bent in het leven. God kijkt naar de mens die je bent, met al je onvolkomenheden, en aanvaardt je zoals je bent. Dát is wat wij in de wijkinloophuizen, namens de kerken, proberen te doen, met vallen en opstaan. Soms letterlijk😊, want bij sommige van onze huizen breek je af en toe bijna je nek over alle rollators die onze bezoekers meebrengen. In sommige inloophuizen zoeken we daarom naar een mogelijkheid om een rollatorstalling naast de deur te bouwen, zodat iedereen zowel veilig naar binnen als naar buiten kan.

Spreekt dit uitdagende en heel praktische werk vanuit je geloofsinspiratie je aan? Kom meedoen, bijvoorbeeld als gastheer of gastvrouw! Kijk op www.wijkinloophuizen-zeist.nl.

Namens Marianne Krijgsman-Tegelaar , Rianne Verduin, Ton Verweij en Marian van Giezen

Foto: Marian van Giezen