Op zondag 13 oktober, vlak voor de naamdag van Sint Hubertus en aan het begin van het jachtseizoen, gaat pastor Henk Bloem voor in de Sint Hubertusmis. Deze vindt plaats in het Beauforthuis, Woudenbergseweg 70, en begint om 09.45 uur. Een bijzondere mis, met muzikale begeleiding van de Hubertus jachthoornblazers uit de Bilt. Tijdens de viering wordt het Hubertusbrood gezegend. De legende wil dat door dit brood te eten de dieren en de mensen beschermd zouden worden. Na afloop van de viering is er voor iedereen een Hubertusbroodje.

Volgens de legende bekeerde Hubertus zich rond het jaar 700 op een Goede Vrijdag tijdens een jachtpartij. Toen hij op het punt stond een edelhert te doden, verscheen er tussen het gewei van het dier een schitterend stralend kruisbeeld. Hierdoor herinnerde hij zich ook dat een hert een deel van Gods schepping is, waarvoor men nauwgezet zorg moet dragen.

Henk Bloem vertelt over de legende van Sint Hubertus en de traditie van de Hubertusmis:
“legende betekent: Wat doorverteld, niet vergeten mag worden. En Hubertus moet dus doorvertellen en mag niet vergeten dat dit hert meer is dan zoveel pond vlees, meer is dan schadelijk wild dat afgeschoten moet worden, meer dan een trofee aan de muur . Niet vergeten dat dieren  ook tot Gods schepping behoren, dat zij ‘onze zusters, broeders’ zijn.  Dat wist ook Noach die niet alleen zijn familie, maar ook alle dieren aan bood van zijn ark nam om ze te redden van de vloed. Dat wist ook het indianenopperhoofd Seattle in 1854 in zijn toespraak: ”Hoe kun je de lucht bezitten” en Franciscus van Assisi, die in zijn Zonnelied (13e eeuw) zong: ”Wees geloofd met al jouw schepselen” . Het dier is geen “ding” dat van jou is zoals een TV. Gedraag je respectvol, eerbiedig en niet alsof het dier er niet toe doet!! Alsof jij heer en meester bent.

Limburgers en Brabanders kennen dit misschien nog van huis uit. Vaak wordt het als ‘van vroeger’, als vrome devotie afgedaan. En toch…toch brengt een legende vaak iets waardevols ter sprake- soms onder een suikerlaag van vrome devoties—maar iets dat niet vergeten mag worden.

Jacht is niet meer zo heldhaftig en stoer als vroeger! Vele jachtverenigen proberen hun jagen met ‘respect en eerbied’ te verbinden. Paus Franciscus spreekt in Laudato si van ‘common house’. We kunnen niet zonder elkaar, hebben elkaar nodig.”

Bij deze Hubertus viering passen de woorden van onderstaande song:

The colors of the wind
You think you own whatever land you land on
the Earth is just a dead thing you can claim
but I know every rock and tree and creature
has a life, has spirit, has a name.

…………

The rainstorm and the river are my brothers
the heron and the otter are my friends
and we are all connected to each other
in a circle, in a hoop that never ends

…..

You can own The Earth and still
all you’ll own is Earth until
you can paint with all the colors of the wind.

Writers: Alan Menken, Stephen Laurence Schwartz