Zaterdag 14 september j.l. liepen Marjolein en ik, voor een groot deel in stilte, samen een meditatieve wandeling in het prachtige bosgebied van Driebergen.

Om 09.00 uur gingen we op pad in de frisheid van een mooie stralende zonnige herfstochtend.

Bij de Mariagrot hielden we stil voor een bezinningsmoment. Marjolein las een mooi gedicht voor over wandelen van Marijn van Zon. ‘Wandelen is open komen voor wat er zich in het hier en nu aandient……en als het ons gegeven wordt onderweg misschien iets van de Ander te ervaren.’

Het was nog stil en er heerste volmaakte rust in de heidetuin, bij de Sprengen en de Zwitserse Brug. We wandelden in een kalm tempo en lieten de omgeving op ons inwerken. Aan het einde van de wandeling vonden we een bankje heerlijk in de zon. We genoten van een goed gesprek, een kop koffie en een broodje dat we zelf hadden mee genomen in onze rugzak.

Hoe heerlijk is het even tijd te nemen voor jezelf, de schepping van de natuur, de flora en de fauna, een zingende vogel op Scheppingsdag. Jammer dat er zo weinig parochianen gehoor hebben gegeven aan dit initiatief van Marjolein voor deze gezamenlijke wandeling.

Hoe mooi kun je de dag starten op een vroeg uur, tijd voor jezelf, de stilte en de natuur. Het voelde als een onverwacht cadeautje. Heerlijk onthaasten en opladen. Zo blijkt maar weer: de mooiste cadeautjes liggen vaak voor het oprapen op de mooiste plekken, soms verborgen, maar vaak vlak voor onze voeten.

Wie weet worden volgende keer meer parochianen aangetrokken tot deze wandeling.

Juliska van Rutte-Fabri

 

In 2015 riep paus Franciscus, in navolging van de Orthodoxe Kerk, 1 september ook voor de Rooms-Katholieke Kerk uit tot “Wereldgebedsdag voor de schepping”. De periode die erop volgt en duur tot en met 4 oktober, de feestdag van Franciscus van Assisi, is de scheppingsperiode. We hopen dat de scheppingswandeling hier een vast onderdeel van zal worden.