De parochianen van tachtig jaar en ouder in onze parochie ontvingen een kaart ter bemoediging van het pastoraal team. Niet iedereen is immers ‘online’ en kan alle digitale communicatie meemaken. Bijgaand de tekst van deze kaart.

Handen
Twee in elkaar gesloten handen
het is altijd een geheim,
het kan heel persoonlijk wezen.
Het kan ook een beginnen zijn.

Het kan een troost zijn, medeleven.
Het kan een steun zijn, woordeloos.
Het kan ook een afscheid wezen
voor altijd-meedogenloos.

 Maar wat die handdruk ook betekent,
wat het dan ook wezen mag,
het geheim ligt tussen deez’ twee handen.
Een troost, een steun, een groet, een lach.

(M. Westenbroek)

Beste mede-parochiaan,

Het gedicht over ‘handen’ staat in het inspiratieboekje bij ons jaarthema “Bouw een Brug”. We wisten nog niet dat er een coronacrisis zou komen, dat  elkaar een hand geven juist een risico zou worden. Al die kleine menselijke gebaren, die ons juist zo goed doen, ons even bemoedigen. Aandacht voor elkaar. Een bezoekje. Velen van ons missen het. Toch willen we u laten weten: we denken aan u.

Veel van onze parochianen zijn een dagje ouder en er zijn veel mensen alleen. We weten we hoe vitaal en veerkrachtig mensen vaak zijn, hoeveel ze hebben bij te dragen, ook als vrijwilliger. Maar afstand houden, je vaste gemeenschap die niet bij elkaar komt, de kerk dicht, veel alleen zijn, het is niet gek als een gevoel van er niet meer bij horen en van eenzaamheid je soms overvalt. Toch: in onze geloofsgemeenschap telt ieder mens mee. Vanaf de geboorte tot over de dood heen. Samen zijn wij de kerk. We zijn met elkaar verbonden door ons geloof en eigenlijk door Christus zelf, wij vormen het lichaam van de Heer, niemand van ons kan gemist worden. Of je nu bij de groep hoort die de handen uit de mouwen steekt, of dat je niet zoveel meer kunt ‘doen’, alleen met open handen kunt bidden.

In deze onzekere tijd proberen we als pastoraal team wel bruggetjes te bouwen, bv. met het dagelijkse avondgebed en de eucharistieviering digitaal, en de website en tweewekelijkse nieuwsbrief. Maar voor velen is dat ‘een brug te ver’. Dan is er nog ons parochieblad de Mantel, we hopen dat u dat in ieder geval ontvangt. En we zijn dagelijks telefonisch bereikbaar.

Binnenkort gaan de eerste kerken weer open, wordt uitgeprobeerd hoe dat moet, eerst met dertig mensen, daarna met meer. We kijken ook of er een  zomeractiviteit mogelijk is in de tuin, of in het parochiecentrum.

Dat het u goed mag gaan, in het vertrouwen dat er Eén is die ons oneindig zacht in zijn hand houdt, met voor nu een hartelijke groet.

Namens het pastoraal team Parochie Sint Maarten,

Hao Tran, Harrold Zemann, Marcel Sarot en  Nelleke Spiljard.