Vorige week moest ik in de ochtend voor een zakelijk afspraak in Den Haag zijn. Een mooie gelegenheid, dacht ik, om ook eens wat verder van huis te wandelen. Er is een mooie NS wandeling van het station, via Meijendel, naar Wassenaar. En met de bus ben je in een kwartier weer terug. Ik vroeg mijn nichtje om mee te wandelen.
Het eerste deel van de wandeling loopt door het Haagse Bos. Nu er nog geen blad aan de bomen zit was het daar nog heerlijk licht. Op sommige plekken zag het wit en geel van de bosanemonen en het speenkruid. Het was tussen de middag, dus er waren veel lunchwandelaars uit de kantoren rondom het station. Het deed mij beseffen hoe belangrijk zo’n stadsbos is voor ons welzijn. Het is zo heerlijk om al de vogels te horen zingen en de spechten te horen roffelen. Daar word ik blij van. Via Huis ten Bosch en het landgoed Clingendael, waar helaas veel oude bomen waren omgegaan in de laatste storm, ging het richting de duinen. De route liep langs de Waalsdorpervlakte. Vier kale kruisen markeren de gedenkplaats waar de Duitsers mensen uit het verzet fusilleerden en waar op 4 mei de dodenherdenking plaats vindt. Ik vond het indrukwekkend om die plaats nu zo leeg te zien, met de grote klok er naast op de heuvel. In gedachten hoorde ik die luiden.

 

 

 

 

 

 

 

Mijn grootouders woonden in Den Haag en we gingen zo nu en dan wandelen in de duinen. Op het terras van boerderij-restaurant Meijendel gingen we dan een ijsje eten. Waar ik door de routebeschrijving nu pas te weten kwam is dat Meijendel, ‘dal van de meidoorns’ betekent. Meijendel behoort tot de jonge duinen, die vanaf het jaar 1000 zijn ontstaan en er groeit hier en daar inderdaad een meidoorn.
Het was een heerlijke wandeling en mijn nichtje en ik zijn weer helemaal bijgepraat.

Ik doe mee met het vastenactieproject ‘Wandel voor een ander‘. Wilt u mij sponsoren? Dat kan via digitale collectebus