Project omschrijving

Door de Werkgroep Duurzaamheid Groene Catharinakerk

Aanleiding/actualiteit “Consument als troefkaart voor het klimaat” (Trouw 14 augustus).
Naar aanleiding van het alarmerend klimaatrapport (IPCC) zochten mensen op Google naar informatie over klimaatverandering. De belangrijkste zoekvraag was: “Hoe kan ik zelf bijdragen?

Burgers erkennen in overgrote meerderheid dat hun gedrag van invloed is op de opwarming van de aarde en de meeste mensen proberen rekening te houden met klimaat en milieu en vinden dat ze eigenlijk meer moeten doen om de planeet te ontzien. Echter het verband tussen duurzaam denken en duurzaam doen is geen rechte lijn. “Jezelf afficheren als klimaatbewust, uit zich niet altijd in het dagelijks leven”. En dat zal drastisch moeten veranderen, want om gevaarlijke klimaatverandering te voorkomen is een vergaande verandering van levensstijl nodig.

Relevantie
De auto laten staan of je eetgedrag aanpassen kan de omgeving aansteken en zo toch een behoorlijk klimaateffect hebben, zegt gedragseconoom aan de UvA Joël van der Weele in Dagblad Trouw van 25 augustus 2021. “Een druppel op een gloeiende plaat”. Dat is de standaard verzuchting van mensen op de vraag of ze hun eet- of reisgedrag moeten aanpassen. Want wat is de zin van een enkele actie in het oneindig grote en complexe klimaatprobleem? De impact van individuele acties is echter veel groter dan je denkt. Wat is de impact als je een keer de auto laat staan? In relatie tot de wereldwijde CO₂ uitstoot legt een beslissing om vandaag maar eens de fiets te nemen nauwelijks gewicht in de schaal. Maar mensen zijn sociale wezens, en veel van ons gedrag ontstaat uit het imiteren van anderen. Ons gedrag verspreidt zich immers als een virus. Er is sprake van een besmettingsfactor van gedrag. Een positieve klimaatactie, hoe klein ook, geeft je het gevoel dat je onderdeel bent van de oplossing, en dat vergroot de psychologische barrière om morgen de auto te pakken. Het is misleidend om individuele acties uitsluitend af te rekenen op hun directe impact op CO₂. De besmettingsfactor van gedrag versterkt ook de impact van overheidsbeleid; elke behaalde gedragsverandering vermeerdert zich immers en daarmee is een individuele actie dus veel meer dan een druppel op de gloeiende plaat, aldus Joël van der Weele.

Uit de encycliek van paus Franciscus Laudato Si’ (Geprezen zijt Gij)
“Opvoeding tot verantwoordelijkheid voor het milieu kan verschillende gedragingen bemoedigen die een directe en belangrijke invloed hebben op de zorg voor het milieu, zoals het vermijden van het gebruik van plastic of papieren materiaal, het terugbrengen van het waterverbruik, het scheiden van afval, alleen maar koken wat men redelijkerwijze zal kunnen eten, het zorgvuldig omgaan met de andere levende wezens, het gebruik van het openbaar vervoer of carpooling, het planten van bomen, zinloze verlichting uitdoen enzovoort. Dit alles maakt deel uit van een edelmoedige en waardige creativiteit, die het beste van het menselijk wezen laat zien. Iets hergebruiken in plaats zich er snel van te ontdoen op grond van diepe motieven kan een daad van liefde zijn die onze waardigheid tot
uitdrukking brengt.”

Voorbede
Wij bidden om bemoediging, dat we in ons dagelijks handelen volharden in de zorg voor het welzijn van heel de Aarde, ook al lijkt onze bijdrage maar klein. Laat ons bidden.